Gevraagd: informatie over Gary Moore

Recent kwam een verzoek binnen van een Gary Moore-fan. Hij schreef mij onderstaande tekst:

Voor het schrijven van een biografie over Gary Moore ben ik zoek naar informatie over albums, concerten, krantenknipsels, artikelen uit tijdschriften, details/herinneringen van bezoekers/fans aan bezochte concerten in binnen -en buitenland, tickets, tourbooks, touritinerary, flyers, foto’s, live-opnamen, cd/dvd/vhs-bootlegs, album/concertrecensies etc. Kortom alles wat met gary Moore of zijn bandleden te maken heeft. De informatie mag in verschillende talen geschreven zijn. Reacties graag naar ardvandenheuvel@yahoo.com

Gary Moore op Pinkpop Classic | 14 augustus 2010

Het programma van de 4e editie van PINKPOP CLASSIC heeft opmerkelijke verrassingen zoals de veteraan IGGY POP en Nederlands populairste rocker van het eerste uur PETER KOELEWIJN.
De rest van het programma mag ronduit opvallend gevarieerd genoemd worden. De dag begint om 11.30 uur met de huisband van het festival de JANSE BAGGE BEND met dit jaar als speciale gast PETER KOELEWIJN en zijn ROCKETS. De legendarische Peter Koelewijn is er vanwege het feit dat zijn eerste grote hit ‘KOM VAN DAT DAK AF’ intussen 50 jaar oud is en ook vanwege zijn nieuwste album “Een Gelukkig Man”.

Na dit uur durend openingsspektakel volgt de Noord-Ierse rockband THERAPY? . Deze band stond op Pinkpop 1994 en 1996. De Amerikaanse grungeband THE PRESIDENTS OF THE USA stond ook 2x op Pinkpop en wel in 1996 en 2005. Op Pinkpop 2005 kreeg de band het publiek zo ver om te gaan zitten. Groot feest zal het worden met KID CREOLE & THE COCONUTS en mogelijk een herhaling van hun optreden op Pinkpop 1982. Zanger August Darnell speelt Latijns-Amerikaanse salsa en had een grote hit met het nummer “Annie, I’m Not Your Daddy”. Geruchten gingen al rond op de diverse websites en velen meenden dat de band FUN LOVIN’ CRIMINALS op Pinkpop 2010 zou staan. Zo invloedrijk is de alternatieve rockgroep uit New York. Hun muziekstijl is een mengsel van diverse invloeden. Zij braken door bij het grote publiek met hun debuutsingle “Scooby Snacks”. De grootste verrassing is de terugkeer van THE CULT. Onder het motto niet vergeten maar wel vergeven hoopt de organisatie dat de geplande set nu keurig binnen de afgesproken tijd wordt afgewerkt. Remember Pinkpop 1992.

Een van de echte toppers is wel de Britse gitaarheld GARY MOORE. Hij mag beschouwd worden als een van ’s werelds beste en bekwaamste gitaarhelden. Hij scoorde wereldhits als “Still Got The Blues” en “Oh Pretty Woman”. Gary Moore stond eerder op Pinkpop 1983.

De absolute topper is zonder twijfel IGGY & THE STOOGES. Iggy Pop stond op de beruchte Pinkpop in Baarlo in 1987 en herhaalde zijn kunstje op Pinkpop 2007. Ter ere van de heruitgave van de LP “Legacy Edition”. Iedereen die zich de beelden nog voor de geest kan halen van het optreden op Pinkpop 2007 weet dat dit een afsluiter van formaat is en een groot slotfeest wordt.

Aanvang 11.30 uur. Terrein open vanaf 10.00 uur. Entree in de voorverkoop € 64,00, exclusief voorverkoopkosten. Dagverkoop (indien voorradig) € 75,00. Voorverkoop vanaf zaterdag 24 april 2010. Kijk bij TICKETS voor meer informatie en alle voorverkoopadressen. Weet waar je koopt!

Klik hier voor de website van Pinkpop Classic

Gary Moore in HMH | 29 augustus 2009

21.30 uur. Gary staat klaar voor een portie stevig Blues Rock geweld, en trapt af met nummers als “Pretty Woman”, volgens het bekende recept, energiek, stevig en Bluesey. De nummers vliegen je om de oren, en bij elk nummer wordt de gitaar omgewisseld, maar allemaal hebben ze een ding gemeen, een stevig en vooral hard geluid komt er uit. Gary heeft er zin in blijkt, en speelt natuurlijk de bekende songs, die van oud tot zeer recent uit de koker komen, maar vooral prima en met passie vertolkt worden, Helaas moet ik dan wel concluderen, dat ik moeite heb met het geluid in de zaal. Het maakt nogal wat uit waar je staat (voor de P.A, of er achter), Midden in de zaal of aan de zijkant, en voor een optreden van zo een groot kaliber mag dat toch niet echt, vind ik. Het publiek moet wel waar voor zijn geld krijgen, en ik denk dat dat niet zo is bij velen die het hebben gezien die avond. Ik had er veel moeite mee, en helaas kreeg ik van Moore ook geen kippenvel, hoewel de songs prima werden uitgevoerd moet ik zeggen. Natuurlijk ook Slow-blues maar vooral een heel mooi instrumentaal stuk in de trend van The Messiah Will Come Again of The Prohet. Gary is een meester om dit soort nummers te brengen, en zijn band creëert een prima sfeer daar bij. Het moge dan zo zijn dat Moore veel Blues Rock en gewone rock speelt, hij verloochent echter zijn afkomst niet, door gewoon een pracht van een soortement van Ierse melodie om te toveren in een pracht stuk, genieten met een grote G noem ik dat. Nummers als “Walking By Myself” gingen er in als koek en werden luidkeels mee gezongen, en ook de uitsmijter “The Blues Is All right”, waarbij op viel dat de meeste uit het publiek niet verder kwamen als Hey hey hey hey. Maakt niet echt uit, want gezellig is het wel kan ik je melden.

Hoewel hij opende met Pretty Woman was het toch voornamelijk zijn nieuwe album Bad for you baby dat hij ten gehore bracht. Met zijn Down the Line en Mojo Boogie maakte hij voor eens en altijd duidelijk dat hij heer en meester is van de riffbased bluesrock waarbij zijn handelsmerk in de vorm van scheurende gitaarkracht te allen tijde de boventoon voerde. Maar ook de gevoelige snaar wist hij zeer zeker te beroeren deze avond. Met zijn prachtige uitvoering van Al Kooper’s I love you more than you’ll ever know en de muzikale heerlijkheid Parisienne Walkways wist hij het publiek te boeien, te laten genieten en stil te krijgen tegelijkertijd. Geconcludeerd kan dan ook worden dat het benoemen van Gary Moore tot gitaargod niets anders dan pure rechtvaardigheid is.

Al met al kan deze Guitarnight van Rock ‘n Roots als een prachtig initiatief en een waar virtuositeitfestival gezien worden. Stuk voor stuk hebben Akkerman, Hoeke en Moore getoond dat zij hun gitaren meer dan meester zijn, ter genoegen van het 5000 man tellende publiek. Daar waar Akkerman en Hoeke de bezoekers trakteerden op een breed scala aan instrumentale avontuurtjes, zwaaide Moore weer eens met zijn blues-scepter. Indien de volgende keer het geluid ook tot in de puntjes verzorgd wordt is de opvolgende Guitarnight een aanrader voor eenieder die van de plank hout met zes snaren houdt.

(bron: bluesmagazine.nl)